TWE ZΜTE WΜSY

 

W這sy twe jak p這mienna b造skawicy grzywa,

Jak surm mosi篹nych 鈍ietna, weselna muzyka,

Jak uroczyste 鈍i皻o bogatego 積iwa,

Jak w po逝dnie lipcowe spieka s這鎍a dzika.

 

W這sy twe: bursztyn, jedwab, ogie i oliwa,

Jesienny niebywa造 przepych pa寮ziernika,

W zasobnych miodnych ulach praca pszcz馧 szcz窷liwa,

Z這te szale雟two wina dla ust biesiadnika.

 

W這sy twe: roz瘸gwiona rozkoszy pochodnia,

Koj帷e jako morze, kusz帷e jak zbrodnia...

Jak w lesie o zachodzie zab陰dzi w ich z這cie!

I po wirze upoje, pieszczot zawierusze

 

Zagrzeba w nich swe usta i upowi dusz,

Dumn jak sen zwyci瞛cy w zdobytym namiocie!



POWR紘