DO KANIKUΧ

 

Z豉 kaniku這, psie niebieski w軼iek造,

Przed kt鏎ym wszytkie ch這dy nam uciek造,

Opad造 z li軼i jak w listopad gaje,

Ziemia si zesch豉 dziurawi i kraje,

Zio豉 d盥瘸 pragn, Cererzyne dary

Zawi璠貫 zwyk貫j nie donosz miary,

Prosz ci, je郵i uprosi si godzi,

Niechaj tw鎩 ogie mej paniej nie szkodzi.

Strze tego, 瞠by jako p販i pieszczonej,

好iegowi r闚nej i mleku rodzonej,

Piegi nie pstrzy造 i przykra, dlaboga,

Nie opali豉 w po逝dnie 鈔e穎ga.

Mnie raczej g這w spal na proch i szpiki,

Ju zwyk貫 ogniom dla bia貫j podwiki;

Popal i zbo瘸, ziemi, gaje, zio豉,

Pobierz nam ch這dy, co ich staje zgo豉,

I w鏚 na nap鎩 zostaw nam o ma貫,

Tylko niech moja b璠zie pani w cale.


SPIS WIERSZY